Gittiğin Yeter

Yüzünde çizgiler yaştan mı olmuş
Gözünden inciler döktüğün yeter
İçinde bir yuva, hüzünle dolmuş
Gönlünden umutlar söktüğün yeter.

Hayatta yıkımlar her zaman olur
Yine de dünyaya mutluluk savur
Ayakta kalmanın tek yolu budur
Kendini bırakıp çöktüğün yeter.

Elinde sihirli değnek arama
Zaman, en tesirli ilaç yarana
Düşmanca yaklaşma sevip sarana
Uzanan elleri ittiğin yeter.

Acını, derdini, kahrını yitir
Hiç bitmez bildiğin öfkeni bitir
Kalbinden bir sıcak tebessüm getir
Sırtını dönüpte gittiğin yeter.

Bu kadar eziyet neden kendine
Üzülme yeniden sevmeyi dene
Her acı anıyı biten her güne
Paslı çivi gibi çaktığın yeter.

Akarken bir nehir gibi seneler
Ömründen sayısız gölgeler geçer
Zamanla netleşir kim neye değer
Her güzel tabloyu yaktığın yeter.

İbrahim Usta