Yaşamak...

Bakma sen öyle üzgün durduğuma
Umutsuz bir günü bilmez bu gönül
Ağlarsa yarimin her vurduğuna
Bir ömür bir daha gülmez bu gönül

Yaşamak, acılarla dost olarak
Yaşamak acılara ağlamamak
Hovarda bir güle gönül bağlamak
Arkadaş, tamda böyledir yaşamak

Acıyla kavrulup gülebilirsen
Bir anda her şeyi silebilirsen
Arkanı dönüp de gidebilirsen
Bir ömür dert yüzü görmez bu gönül

Yaşamak, sevmediğini bilerek
Yaşamak yinede gönülden severek
Yaşamak, ağlayabilmek gülerek
Arkadaş, işte böyle der bu yürek

Her yolu başkası için koşarsan
Her anı sevdiklerine yaşarsan
Kendini, en son sıraya atarsan
Bir ömür huzura ermez bu gönül

Yaşamak bağrında yanan ateşe
Bir damla sevgi dilenmeden bile
Yaşamak binlerce sahte gülüşe
Küçücük bir sitem etmeden bile

Değer ver, bilen olursa yılma sen
Olmazsa, yine gül gülebilirsen
Hoş görüp herkesi sevebilirsen
Bir ömür nefreti sevmez bu gönül

Atılan her taşa güller dökersen
Yaşamak belki de işkence olur
Güller, acı çekmeye değer dersen
Bir ömür gönlünden ayrılmaz huzur.